Rennende hond

Stil zitten, kun je dat? Ik (nog) niet, ondanks dat ik het vaak tegen anderen zeg. Altijd bezig zijn, altijd een plan maken en nooit staan de ideeën stil. Daarom ben ik deze week gedoopt als indiaan met de naam Rennende Hond. Het is een kracht, maar ook een valkuil en het advies dat ik een ander geef is meestal eigenlijk advies aan mezelf. Gelukkig heb ik altijd de keuze om te kiezen voor liefde of voor angst. Dat betekent voor mij dan dat als ik de angst een kans geef dat ik dan blijf rennen. De angst geen kans geven is voor mij automatisch de liefde. Nog vind ik het het om af en toe te kijken naar wat het handelen vanuit angst je nog heeft opgeleverd.

Zo blijft mijn hond nog steeds en voortdurend van mij weg rennen omdat ik haar (zie vorige schrijfsel) nog steeds niet vast doe omdat ik vooral kijk naar hoe ik wil dat ze is in plaats van hoe ze daadwerkelijk is. Ze is een rennende hond die zich ook zo gedraagt. En geef haar eens ongelijk. Wat die angst mij oplevert is de beste conditie in jaren en de uitdaging om in deze situaties kalm te blijven, waar ik nu dus steeds beter ik wordt. En ik blijf maar rennen. Ze kan het dus nog niet en ik kan het dus ook nog niet. Kijken naar hoe iets echt is en daarvan houden is liefdevoller dan voortdurend proberen te vragen van een ander om iets te zijn wat je niet bent. Voor mezelf geldt dat ook.

Toen van de week iemand een foto van me maakte op het geweldig mooie winters stille Ameland zag ik mezelf ineens op een foto terug zoals ik op dit moment echt ben. Ik kon het zelf ook zien.

Nadat ik de naam zomaar mocht ontvangen, heb ik opgeschreven wat ik allemaal aan het doen ben de afgelopen tijd. Ik ben begonnen met kijken wat ik allemaal heb ontwikkeld de afgelopen tijd sinds ik geen vaste baan meer heb. Veel van die ontwikkelde ideeën lijken ontwikkeld omdat ik bang ben voor de onzekerheid, dat het niet goed komt en dat ik niet goed genoeg ben om dit te kunnen. Daarna ging ik met het zinnetje van Tony Robbins (wie heeft de afgelopen week allemaal de internationale online wereldwijze new world new you challenge gedaan?) “Complexity is the enemy of execution” in mijn hoofd automatisch door met schrappen. Gewoon op gevoel en het voelt goed. Er staan nu een paar hele mooie liefdevolle initiatieven en ideeën op papier waar ik de komende tijd echt mee vooruit kan. Het stemmetje in mijn hoofd vraagt zich wel steeds af of het voldoende is om hier ook mijn geld mee te verdienen en goed te blijven zorgen voor de mensen van wie ik hou.

Vanmorgen trok ik een kaart uit het kaartendeck dat ik veel gebruik om een intentie voor de dag te verzinnen. Meestal passen ze precies, vooral als er per ongeluk eentje uit het deck valt. De kaarten zeiden: vertrouw maar op het nieuwe hoofdstuk, heb vertrouwen en verwelkom het nieuwe in je leven.

Ik geloof bijna dat het klopt. Hebben de kaarten gelijk?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *