Wachten op keuzes.

De laatste weken kom ik vaak in aanraking met mensen die het lastig vinden om keuzes te maken. Ze willen ergens naartoe maar lijken niet bereid te zijn om iets ouds achter te laten en gaan zitten wachten tot ze er eindelijk klaar voor zijn.

Ik geloof in iets anders. Ik geloof erin dat je je schepen moet verbranden zodat je het eiland dat voor je ligt wel in moet nemen. Ook geloof ik erin dat op het moment dat je voelt of denkt dat je er nog niet klaar voor bent, dat dat dus het moment is dat je jezelf vertelt dat je er eigenlijk wel klaar voor bent. Wil je bijvoorbeeld een echt goede relatie? Hou dan op met het stiekem aanrommelen met de getrouwde buurman of vrouw, je ex, je ex daarvoor of blokkeer diegene die wel in je hoofd zit, maar eigenlijk nooit reageert. Het is spannend en leuk, dat snap ik, maar je weet natuurlijk allang dat het volledig tegengesteld is aan wat je echt wilt. Als je niet weet wat je echt wilt, zoek dan hulp.

Tijdens het volhouden komt de uitdaging. De uitdaging van de pijn, het gemis of de eenzaamheid. Zoek hierbij hulp, want voor je het weet wordt het stoppen van je oude gedrag opgevuld met nieuw gedrag dat eigenlijk hetzelfde is, maar op een andere manier nergens op slaat. Bijvoorbeeld dat het in je nieuwe relatie wel erg leuk lijkt, maar je er na een tijdje achter komt dat diegene toch weer hetzelfde gedrag vertoont als de ex van je buurvrouw’s echtgenote. Dat ben je in dit geval dus zelf. Snap je het nog? Kort gezegd, als iets je vaker overkomt, dan is het feedback en kan het dus onmogelijk aan een ander liggen.

Onderzoek het: schreeuw in het weiland, wees boos, schrijf of maak kunst. Praat met vrienden, je vriendinnen en neem de tijd. Doe even niks, wacht, werk aan je gezondheid, verhoog je energie, onderzoek welk trauma er onder je boosheid zit, doe een cursus of ga lekker een paar dagen alleen in een hutje op de hei zitten. Wees eerlijk naar jezelf. Daarna gaat het eerlijk zijn naar anderen vanzelf makkelijker omdat je het geleerd hebt. Zelf had ik bepaald gedrag van mezelf een paar jaar geleden pas na 6 maanden in de gaten, inmiddels lukt het me al binnen 10 minuten en over een tijdje hopelijk binnen 9 seconden.

Ga niet wachten tot je onderdeel wordt van het plan van iemand anders, maak je eigen plan en ga aan de slag, vooral met jezelf. Vertel je plan, je verhaal, de pijn die je hebt doorgeworsteld en je nieuwe keuzes aan iedereen die je tegenkomt, vraag of diegene kansen ziet voor zichzelf om bij je aan te haken of zichzelf in te brengen en verwacht zo min mogelijk terug. Zonder schaamte. Als je graag in het plan van iemand anders wil voorkomen, breng je zelf in en laat de reactie of wat diegene wil inbrengen in jouw verwachting los. Ook als de consequentie een gevoel van pijn, eenzaamheid of een gebrek aan erkenning betekent en je dus weer terug bent bij het begin. Geef de ander de kans om vrij te zijn, je teleur te stellen en ook zelf te kiezen om te doen wat zij denken dat goed voor ze is.

Geef en je zult ontvangen, meestal op een manier die je zelf helemaal niet had kunnen bedenken.

p.s. Wie weet uit welke film bovenstaand plaatje komt, krijgt een ijsje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *